376. 摆动序列
方法一:动态规划
class Solution {
public:
int wiggleMaxLength(vector<int>& nums) {
int n = nums.size();
if (n < 2) {
return n;
}
vector<int> up(n), down(n);
up[0] = down[0] = 1;
for (int i = 1; i < n; i++) {
if (nums[i] > nums[i - 1]) {
up[i] = max(up[i - 1], down[i - 1] + 1);
down[i] = down[i - 1];
} else if (nums[i] < nums[i - 1]) {
up[i] = up[i - 1];
down[i] = max(up[i - 1] + 1, down[i - 1]);
} else {
up[i] = up[i - 1];
down[i] = down[i - 1];
}
}
return max(up[n - 1], down[n - 1]);
}
};
复杂度分析
时间复杂度:O(n),其中 nn 是序列的长度。我们只需要遍历该序列一次。
空间复杂度:O(n),其中 nn 是序列的长度。我们需要开辟两个长度为 nn 的数组。
方法二:优化的动态规划
class Solution {
public:
int wiggleMaxLength(vector<int>& nums) {
int n = nums.size();
if (n < 2) {
return n;
}
int up = 1, down = 1;
for (int i = 1; i < n; i++) {
if (nums[i] > nums[i - 1]) {
up = max(up, down + 1);
} else if (nums[i] < nums[i - 1]) {
down = max(up + 1, down);
}
}
return max(up, down);
}
};
复杂度分析
时间复杂度:O(n),其中 nn 是序列的长度。我们只需要遍历该序列一次。
空间复杂度:O(1)。我们只需要常数空间来存放若干变量。
方法三:贪心
思路及解法
观察这个序列可以发现,我们不断地交错选择「峰」与「谷」,可以使得该序列尽可能长。证明非常简单:如果我们选择了一个「过渡元素」,那么在原序列中,这个「过渡元素」的两侧有一个「峰」和一个「谷」。不失一般性,我们假设在原序列中的出现顺序为「峰」「过渡元素」「谷」。如果「过渡元素」在选择的序列中小于其两侧的元素,那么「谷」一定没有在选择的序列中出现,我们可以将「过渡元素」替换成「谷」;同理,如果「过渡元素」在选择的序列中大于其两侧的元素,那么「峰」一定没有在选择的序列中出现,我们可以将「过渡元素」替换成「峰」。这样一来,我们总可以将任意满足要求的序列中的所有「过渡元素」替换成「峰」或「谷」。并且由于我们不断地交错选择「峰」与「谷」的方法就可以满足要求,因此这种选择方法就一定可以达到可选元素数量的最大值。
这样,我们只需要统计该序列中「峰」与「谷」的数量即可(注意序列两端的数也是「峰」或「谷」),但需要注意处理相邻的相同元素。
在实际代码中,我们记录当前序列的上升下降趋势。每次加入一个新元素时,用新的上升下降趋势与之前对比,如果出现了「峰」或「谷」,答案加一,并更新当前序列的上升下降趋势。
class Solution {
public:
int wiggleMaxLength(vector<int>& nums) {
int n = nums.size();
if (n < 2) {
return n;
}
int prevdiff = nums[1] - nums[0];
int ret = prevdiff != 0 ? 2 : 1;
for (int i = 2; i < n; i++) {
int diff = nums[i] - nums[i - 1];
if ((diff > 0 && prevdiff <= 0) || (diff < 0 && prevdiff >= 0)) {
ret++;
prevdiff = diff;
}
}
return ret;
}
};
复杂度分析
时间复杂度:O(n),其中 nn 是序列的长度。我们只需要遍历该序列一次。
空间复杂度:O(1)。我们只需要常数空间来存放若干变量。
